آخرین پیشرفت در جراحی آرتروسکوپی ، زاویه فوق العاده گسترده آرتروسکوپی (UWA) است. این ابزار جراحی تخصصی برای بهبود عملکرد جراحان در طی مراحل آرتروسکوپی طراحی شده است. محققان با استفاده از یک سیستم ردیابی نوری ، حرکت آرتروسکوپ را در طی 3 کار استاندارد ارزیابی کردند. یافته های این مطالعه با استفاده از آزمون های زوجی t- مورد بررسی قرار گرفت. یک زاویه {6- uwa همچنین برای بیماران مبتلا به مفاصل کوچک یا بزرگ شده مناسب تر است.
تکامل ابزارهای آرتروسکوپی با یوژن بیرچر ، پزشکانی که در دهه 1920 پیشگام این تکنیک بود ، آغاز شد. در ابتدا ، برای زانو یا اتصالات بزرگ محفوظ بود. اما در نیمه آخر {{3} قرن ، این تکنیک به سایر اتصالات از جمله مچ پا و پا گسترش یافته است. پیشرفت در سیستم های لنز و ابزارهای کوچکتر باعث شده است که روشهای آرتروسکوپی مورد استفاده گسترده تر شود. به عنوان مثال ، آرتروسکوپ NO . 21 Van Dijk دارای FOV گسترده ای با 150 درجه است.
زاویه فوق العاده گسترده آرتروسکوپ به جراح اجازه می دهد تا ساختار داخلی مفصل را با دقت بیشتر تجسم کند. زاویه لنز دامنه را می توان با کمک یک کانول تخصصی تنظیم کرد. زاویه فوق العاده گسترده آرتروسکوپی در دو مدل موجود است. بسته به ترجیح جراح و نیازهای بیمار ، هر یک از ویژگی ها و کارکردهای مختلف دارند. Olympus 4 Mm Ultra یک راه حل قدرتمند برای آرتروسکوپی است.
این روش تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. حواس پرتی برای تسهیل تجسم روده های جانبی و میانی ، یک شکاف را شل می کند. از یک روش حواس پرتی غیر تهاجمی ، با استفاده از تله انگشتان پا متصل به یک طناب و سیستم قرقره ، نیز استفاده می شود. این حواس پرتی کنترل شده نیمه- گزینه مناسبی برای بیمارانی است که نیاز به انجام یک روش با پای یا مچ پا دارند. این نوع روش از روش معمولی مؤثرتر است و نسبت به سایر اشکال جراحی آرتروسکوپی تهاجمی تر است.
نتایج این روش پیش بینی کننده ترین در هنگام انجام یک تیم جراحی با تجربه است. جراح می تواند بدون ایجاد آسیب قابل توجه به بافت های اطراف یا آسیب رساندن به منشأ عضله دلتوئید ، در یک منطقه بزرگ کار کند. این روش به طور معمول چند ساعت تحت بیهوشی عمومی طول می کشد و ناراحتی کمی ندارد. معمولاً یک فیلم در طول عمل گرفته می شود. در حالی که ممکن است بیمار احساس ناراحتی کند ، خود این روش به طور معمول بدون درد است.
علاوه بر شناسایی مفاصل شکسته و سایر ناهنجاری ها ، این روش می تواند به پزشکان کمک کند رباط هایی را که مفصل را در کنار هم نگه می دارند ، ترمیم کنند. خطرات حداقل است و چشم انداز به طور کلی خوب است. زمان بهبودی و پیش آگهی متفاوت است. در طی این روش حداقل تهاجمی ، یک موقعیت خوابیده به پشت نیاز دارد. با این حال ، این روش نیز بی خطر است و بسیاری از بیماران به هیچ وجه عوارض جانبی ندارند. همچنین از آن برای درمان شکستگی های پاتلا استفاده می شود.